Henk Somers tekent al sinds hij kan praten. Hij brengt zijn observaties beeldend over op planken, zelden op doek. Omdat hij bewust de worsteling opzoekt: het ongemakkelijke, het bevreemdende met wringende perspectieven. Hij maakt het zichtzelf moeilijk door zich qua materialen te beperken en aan de slag te gaan met de textuur van eenvoudige meubelverf en planken. ‘Olieverf is meer zwemmen met wasverzachter en minder prikkelend. Door in deze essentiële eenvoud te werken, nodigt hij zichzelf telkens opnieuw uit om verder door te groeien in zijn picturaal kunnen en het uitbreiden van het beoogde narratief. (Deze filosofie voor eenvoud en essentie vind je ook terug in zijn kennis van – en de fascinatie voor de Japanse cultuur)

Somers neemt zijn toeschouwers mee in zijn bijzonder esthetish Somers-universum waarin hij speelt met verschillende perspectieven. En met Japanse accenten en kunstvormen zoals Suiseki, shohin, accentplanten, tokonoma ’s en zijn voorliefde voor Bonsais en alle gebruiken en rituelen eigen aan deze Japanse kunsten. 

Wie bewust kijkt, ontdekt hoe die invloeden subtiel door zijn beeld narratief lopen- in de lijnen, de composities en de manier waarop hij ruimte suggereert.

Door zijn eerlijke no nonsens benadering van beelden en materie, word je bijna gedwongen om te verstillen. Wat een genoegdoening is in de multimediale ratrace waar we alle dagen mee overrompeld worden.